อายุ

posted on 07 Jun 2007 00:28 by withthewind

ลองๆย้อนคิดเล่นๆดูเมื่อครั้งยังเด็ก

มีคำถามมากมาย โบยบินมากับช่วงเวลาให้คิดคำนึงเสมอๆ

แต่ละปีๆมีหลายร้อยคำถามมากมาย ที่ต้องใช้เวลาแต่ละปีๆตอบ

ตอบได้บ้างไม่ได้บ้าง จำได้บ้างลืมไปบ้าง ก็ไม่ได้ซีเรียสอะไร

บางคำถามใช้เวลาเป็นสิบปีในการหาคำตอบ....สมหวังบ้าง..ผิดหวังบ้าง

ก็ไม่ใช่สิ่งใหม่อะไรที่พอ อายุมากขึ้น คำตอบก็ละเมียดละไมขึ้น

สำหรับผม คำตอบชัดเจนขึ้น แต่คำตอบหลากหลายขึ้น ตายตัวน้อยลงและตอบได้ง่ายกว่า

สมัยวัยรุ่นมัก เป็นคำตอบที่ต้องตายตัว ไป หรือ ไม่ไป อยู่ หรือ จาก บวกหรือ ลบ

อายุยิ่งมากขึ้น คำตอบยิ่งซับซ้อนขึ้น

คำถามก็ยิ่งแนบเนียนขึ้น เป็นคำถามที่แฝงมากับประโยคบอกเล่า หรือ คำถามที่ถามด้วยคำตอบ

ยากขึ้น แต่ก็มีเวลามากขึ้น ที่จะค้นหาคำตอบ มีสติปัญญาขึ้น หรือ จะเรียก เก๋าขึ้นเยอะ ก็คงไม่ผิด

แล้วอายุก็ไม่เคยรีรอ ที่จะสูงขึ้นๆ ตามรอบที่น้ำขึ้นน้ำลง ในแต่ละวัน

.....................................................................................................................................................................

คำถามน้อยลงเรื่อยๆ เพราะคำถามหลายคำถาม ตอบได้ด้วยประสบการณ์ น้อยลงๆ

ผมเชื่อว่าถ้าอายุมากกว่านี้ คงเหลือ คำถามน้อยลงกว่านี้ อีก

แต่ตอนนี้ผมอายุไม่มากพอ ผมยังมีคำถาม ที่อยากรู้คำตอบอีกมากมาย

แต่

ถ้าจะถามว่าคุณรักผมไหม

นั้น

ก็คงไม่ต้องตอบ

........................................................................................................................................................................

เพราะสิ่งสำคัญไม่ใช่คำตอบ

แต่เป็น

คุณ คนตอบ

.........................................................................................................................................................................

อายุ ก็ให้คำตอบนี้ผมมา ผมสบายใจขึ้นเยอะเลย

ที่ได้รู้ว่า

บางคำตอบ จะมากับกาลเวลาที่เหมาะสมเสมอ

รีบร้อนเอาคำตอบไป

มันตอบไม่ตรง คำถาม เอานะ

เชื่อผมเถอะ.

.......................................................................................................................................................................

รักและคิดถึง

Comment

Comment:

Tweet

ตอนนี้ผมก็มีคำถามที่เกิดขึ้นในใจนะคับ แต่ไม่อยากแพร่งพรายออกไป เก็บเอาไว้คนเดียวก่อน คอยลุ้นคำใบ้ไปเรื่อยๆ สนุกกว่า

#4 By playwithnumber7 on 2007-06-07 23:38

บางเรื่องก็เป็นคำถามที่ไม่มีคำตอบ

#3 By only human on 2007-06-07 20:31

เคยถามคุณตาที่เคารพท่านหนึ่งว่า ในชีวิตนี้คุณตาต้องการอะไรคะ คุณตาก็ตอบว่า ต้องการสิ้น"อาสวะ"เร็วๆ
คือต้องการที่จะไม่กลับมาเกิดอีก ต้องการเข้าถึงนิพพานโดยไว แรกๆก็ไม่เข้าใจ..ว่าหมายถึงอะไร.ทำไมถึงไม่อยากกลับมาบนโลกใบนี้อีก..ยังสนุกอยู่เลย (ประมาณว่า.คิดเเบบเด็กๆ).แต่พอโตขึ้นมาก็เริ่มเข้าใจค่ะ..ว่า..การเกิดมามันเป็นทุกข์..เข้าใจเองโดยที่ไม่ต้องถามใคร ไม่ต้องให้ใครมาอธิบายให้ฟัง..ค้นพบคำตอบด้วยตนเอง
ไม่มีปัญหาไหนไม่มีคำตอบ...คิดอย่างนี้เหมือนกันค่ะ
เพราะถ้าตอนนี้เราหาคำตอบไม่ได้ อายุและเวลาที่เดินไปจะช่วยให้เรารับรู้คำตอบของคำถามที่เคยตอบไม่ได้อย่างเงียบ ๆ ทีละเล็กทีละน้อย

เหมือนต่อจิ๊กซอว์ ห้วงอารมณ์และตัวตนของเรา มันค่อย ๆ เจริญขึ้นไปเรื่อย ๆ

ฉันคิดว่าอายุเหมือนต้นไม้นะคะ และเวลาคือน้ำที่รินรดลงไป ให้ต้นไม้นั้นเจริญเติบโตขึ้น เพราะถ้าไม่มีเวลา ก็ไม่มีอายุจริงไหมคะ

และอายุนั้นก็จะเจริญงอกงามในตัวเรา...เป็นเหมือนต้นไม้ที่ออกดอกผล...ดอกผลที่เปรียบไปก็คือ ความทรงจำที่เราเก็บเกี่ยวมาตลอดตั้งแต่เราตอบโต

ผลของต้นอายุ...คือผลของคำถามทุกคำถาม ฉันคิดว่าอย่างนั้นนะคะ

ไม่มีคำถามใดไร้คำตอบ...บางทีที่เราหามันไม่เจอคงเพราะมันยังมาไม่ถึง อายุของเราไม่มากพอ หัวใจเรา...ยังเติบโตไม่พอ...อะไรทำนองนั้นแน่ ๆ เลย
(คิดว่านี่มันเป็นความคิดที่พิลึกไหมคะ...หัวเราะ)

#1 By ~๐★ Luvless ★๐~ on 2007-06-07 11:55