ข้ามจักรวาลไปกับฉันไหม?

ดินสอสีฟ้าแท่งใหม่ที่แม่ซื้อมาให้

ฉันใช้มันวาดก้อนเมฆ

ฉันใช้มันวาดดอกไม้

ฉันใช้มันวาดภูเขา

ฉันใช้มันวาดพี่สาว

ฉันใช้มันวาดคุณแม่

ฉันใช้มันวาดผู้ชายตัวโต

ผู้ชายตัวโตที่จับมือคุณแม่

ฉันอยากมีเขา

เพราะใครๆก็มี

ฉันวาดภาพเสร็จแล้ว

ฉันวาดเสร็จภาพแล้วภาพเล่า

ดินสอสีฟ้าค่อยๆกุดไปและสั้นลง

คืนนี้

คุณแม่เข้ามาหาฉัน

คุณแม่ถามว่าชอบไหมดินสอสี

ฉันตอบว่าชอบมาก

คุณแม่ยิ้มคุณแม่ดีใจ

คุณแม่หยิบรูปของฉันไปดู

คุณแม่ดูทีละภาพทีละภาพ

คุณแม่เอามือไปลูบผู้ชายตัวโตในรูป

คุณแม่กอดฉัน

คุณแม่ร้องไห้

คุณแม่ถามฉันบางคำถาม

ฉันไม่เข้าใจ

คำถามนั้น

ฉันไม่เข้าใจ

ทำไมแม่ต้อง ร้องไห้

ฉันไม่เข้าใจ

ที่แม่เก็บรูปฉันไป

ฉันไม่เข้าใจ

ที่แม่เอาดินสอฉันไป

ประตูที่เปิดอยู่ปิดไปแล้ว

ฉันอยู่ในห้องคนเดียว

นั่งนึกถึงคำถามของแม่

ใครกันนะที่ฉันนึกถึง

ผู้ชายตัวโตที่จับมือแม่ฉัน

กอดพี่สาวฉัน

อุ้มฉัน

ใครกันนะ

ฉันอุ่นในตาอย่างประหลาด

แต่ในใจกับเย็นอย่างบอกไม่ถูก

ฉันอยากได้ดินสอสีฟ้าแท่งนั้น

กลับมา